Drodzy Diecezjanie,

z głęboką wdzięcznością i poczuciem odpowiedzialności zwracam się do Was w dniu 1060. rocznicy chrztu naszego narodu. To wydarzenie, które wspominamy, nie jest jedynie odległym epizodem z przeszłości, lecz żywym źródłem naszej tożsamości. Początkiem drogi, którą idziemy jako wspólnota wiary i jako naród.

Kiedy książę Mieszko I podjął decyzję o przyjęciu chrztu, nie był to wyłącznie akt religijny. Ten wybór określił kierunek rozwoju rodzącego się państwa. W tamtym momencie dokonało się coś więcej niż osobiste nawrócenie władcy – rozpoczął się proces budowania wspólnoty opartej na nowych fundamentach: jedności, ładu i zakorzenienia w cywilizacji chrześcijańskiej. To właśnie wtedy nasza ojczyzna weszła w krąg kultury zachodniej – łacińskiej, czerpiąc z jej dorobku duchowego, prawnego i intelektualnego. Z perspektywy dziejów widzimy wyraźnie, że decyzja ta miała znaczenie także dla zachowania naszej suwerenności. Przyjęcie chrześcijaństwa w sposób wolny i roztropny uchroniło młode państwo przed narzuceniem obcej władzy i przemocy.

Chrystus przyniesiony na polską ziemię stał się także źródłem jedności dla rozproszonych plemion. Tam, gdzie wcześniej dominowały podziały, zaczęła rodzić się wspólnota. Wiara stała się spoiwem, które umożliwiło budowę trwałych struktur państwowych i społecznych. Już kolejne pokolenie, umocnione świadectwem męczeństwa świętego Wojciecha i wysiłkiem pierwszych Piastów, mogło nazwać tę wspólnotę jednym imieniem – Polską.

Z rocznicą chrztu Polski nierozerwalnie łączy się rok 1000 i wydarzenia związane ze zjazdem gnieźnieńskim. Wówczas powstała diecezja wrocławska, która na trwałe wpisała Śląsk w strukturę młodego państwa i Kościoła. Utworzenie biskupstwa we Wrocławiu podkreśliło znaczenie tego grodu – miejsca tętniącego życiem, ważnego dla handlu, gospodarki i obrony. To tutaj zaczęła się historia naszej diecezji, zakorzeniona w tej samej łasce chrztu, która dała początek całemu narodowi.

Dziś, po ponad tysiącu lat, stoimy wobec pytania o naszą odpowiedź na dar, który został nam przekazany. Chrzest Polski, tak jak i nasz osobisty chrzest, nie jest jedynie wydarzeniem historycznym – to zobowiązanie. Każde pokolenie musi na nowo odkrywać jego znaczenie i podejmować decyzję, czy chce budować swoje życie na fundamencie wiary.

Zwracam się do Was z zachętą, abyśmy przy okazji tej rocznicy odnowili w sobie świadomość chrzcielnej godności. Odkrył ją na nowo trwający II Synod Archidiecezji Wrocławskiej. Podkreślił on znaczenie chrztu – nie tylko jako wstępu do kolejnych sakramentów, ale jako fundamentu relacji z Bogiem i innymi ludźmi. Chrzest oznacza bowiem współodpowiedzialność za wspólnotę i za budowanie jedności Kościoła.

Dlatego z okazji 1060. rocznicy chrztu Polski zwracam się z apelem: niech nasza wiara nie pozostaje jedynie dziedzictwem, lecz stanie się żywą rzeczywistością, która kształtuje nasze wybory, relacje i odpowiedzialność za naród, państwo i Kościół.

Powierzam Was wszystkich Bożej opiece i proszę, abyśmy razem – jako Kościół wrocławski – umieli wiernie kontynuować drogę, która rozpoczęła się ponad tysiąc lat temu. Niech światło chrztu nadal prowadzi nas ku przyszłości!

Z pasterskim błogosławieństwem

              + Józef Kupny
Arcybiskup Metropolita Wrocławski